Atlas · wydanie I16 kraterów · 05 kontynentów

Wulkany, które
się zdobywa

Od 6 893 m na pustyni Atakama do 3 718 m nad Atlantykiem. Współrzędne, bilety, dojazd i dzienne plany zwiedzania — dla każdego wulkanu w atlasie.

Fontanna lawy · 1 200 °C
01 / 04

16

wulkanów w atlasie

5

kontynentów

6 893

m — najwyższy szczyt

48

zdjęć terenowych

01Wybór redakcji

Wulkany, na które naprawdę się wchodzi

Każdy wpis to nie inspiracja, a instrukcja: ile metrów zostaje do szczytu, czym dojechać od lotniska, o której wyjść i ile dni realnie potrzeba.

Cały atlas
02Atlas kartograficzny

16 punktów, pięć kontynentów

Wszystkie kratery w jednym układzie współrzędnych. Kliknij sygnaturę, żeby otworzyć dossier — z wysokością, sezonem i trasą podejścia.

Pełna mapa
Kalibracja mapy
Otwórz mapę →
03Pasy ognia

Gdzie te wulkany stoją

Atlas jest ułożony pasami: Andy, Hawaje, Wielki Rów Wschodni, basen Morza Śródziemnego i łuk Sundajski. Ta sama logistyka, zupełnie inne sezony.

04Metoda

Jak się dostać i jak zwiedzać

Trzy etapy, które w każdym dossier rozpisujemy osobno. Bez tego plan wygląda dobrze tylko na papierze.

01

Lot

Z Warszawy do najbliższego lotniska: Quito, Kilimandżaro, Katania, Tokio, Surabaja, Denpasar.

02

Transfer

Z lotniska do bazy pod wulkanem — autobus, 4x4 albo kolejka linowa. To tu ukrywa się połowa kosztów.

03

Podejście

Od bazy do krawędzi krateru: godziny, przewyższenie, pozwolenia i to, co zabierasz ze sobą.

Quito → Cotopaxiauto + kolejka1 h 50park zamykany przy alertcie
JRO → Moshitransfer45 minbaza wszystkich szlaków
Katania → Sapienzaauto + funivia1 h 30powyżej 2 500 m przewodnik
Surabaja → Cemoro Lawangauto3–4 hjeep w cenie biletu
05Archiwum · 32 klatek

Teren, pył i krawędź

Zdjęcia z tras, nie z folderów biur podróży. Przewiń w bok — każda klatka prowadzi do wulkanu, z którego pochodzi.

Najwyższy punkt atlasu

Zacznij od Ojos del Salado — 6 893 m

Najwyższy wulkan świata i drugi szczyt obu Ameryk. Technicznie to spacer po skale — bez lodu, bez liny — ale cała trasa biegnie powyżej 4 000 m, a obóz atakuje się z 5 800 m. Wysokość, nie technika, jest tu przeciwnikiem.